Sevgilim – Yusuf Araf

Sevgilim …

Beni kal tutuyor
sen ise gitmelerin ellerinden
görsen ağlayamazsın biliyorum
hani sen bir bıraksan şu gitmenin ellerini
her şey daha yaşanır hale gelecek

Bu sokaktan geçmiştik
yüzümüze gece damlamıştı
zaten sadece o zaman eşittik ikimiz
ondan sonra sen eksildin
ben fazla kaldım kendime
birazını geceye döktüm
bir ağzını ecele

  • II –

Sevgilim …

Sana kağıtların da ağlayabileceğini söylemiş miydim?
bana söylediler
o zamanlar daha sekiz yaşındaydım
sekiz yaşında ve yaralı

İlk yaramı da gözlerinden aldım bilirsin
hangi gün olduğunu hatırlamıyorum
o zamanlar ufaktım ben
ben yeni yaşıma girmeden daha
sen göz yaşıma kurulmuştun çoktan

Lütfen biraz ağlayalım
belki yerini yadırgarsın
hem bu da bir ihtimal değil mi?
sen bir ihtimal olmaktan çıkalı
kaç ihtilal oldu ki bu dünya da?

  • III –

Beni hatırlıyor musun sevgilim?

Ben işlediğin ilk kusurlu cinayet
avucundaki ilk kan
ilk gidişin ben
hem de bilet kullanmadan

Diyorum ki
bir kusur olarak kalmışsam ben
cinayet olmaktan sıyrılıp
dönüp bakman gerekiyor bana
kusuruna

Pardon sevgilim …
Bir özürden geliyorsun muhakkak
yüzünden geceyi çizmiş ALLAH

Nerede kalmıştık
avuçların dışında
hayır gözlerin olmaz
dudaklarından konu açılmasın
günah

  • IV –

Desinler ki arkamdan
o bir cinayetti
bir leş
üstü kapalı bir ceset

Üzerime örtsünler
kayıp ilanını verdiğim yandaş gazete manşetleri
nasılsa gözlerimden okurlar çocuk ölümlerini
belki gelirsin
olduğun yeri incelersin belki

Başın sağ olur belki sevgilim …
ben hala sekiz yaşındayım
hala ben kağıtların ağladığına inanıyorum
ve şimdi
birlikte eşit olduğumuz o sokaktan geçtiğimiz günü hatırlayıp
yüzünden geceyi çizen ALLAHI ziyarete gidiyorum

belki biraz bizden konuşuruz.

YUSUF ARAF

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Etiketler: ,